Fondacija „Liga humanih Bosne i Hercegovine“ danas je, na prigodnoj manifestaciji u poznatom sarajevskom hotelu, dodelila priznanja najboljim bh. sportistima u 2025. godini i ekskluzivno najavila otvaranje „Bh. kuće slavnih“.
– Prvi u „Bh. kuću slavnih“ ulazi legendarni Mirsad Fazlagić – rekao je Mirsad Ibrić, osnivač Fondacije „Liga humanih BiH“.
Podsetimo, Fazlagić je rođen 4. aprila 1943. godine u Čapljini. Fudbalsku karijeru započeo je 1957. godine u lokalnom FK Borac. Tri godine kasnije lopta ga je odvela u FK Željezničar, a potom je u jesen 1961. godine postao član FK Sarajevo. Odlične igre u dresu Sarajeva donele su mu i poziv u državni tim, pa je za reprezentaciju Jugoslavije debitovao sa nepunih 20 godina – 31. marta 1963. godine, u kvalifikacionoj utakmici za Kup evropskih nacija protiv Belgije.
Kruna njegove klupske karijere stigla je u sezoni 1966/67, kada je s kapitenskom trakom oko ruke predvodio klub sa Koševa do prve šampionske titule. Samo godinu dana kasnije, ponovo u ulozi kapitena, ali ovoga puta reprezentacije Jugoslavije, postao je viceprvak Evrope. Za Sarajevo je nastupao do 1972. godine, a potom se posvetio trenerskom poslu.
Iako je igračku karijeru završio veoma rano, sa nepunih 30 godina, Fazlagić je na Koševu ostavio dubok i neizbrisiv trag i nalazi se na 10. mestu liste igrača sa najviše nastupa za Sarajevo. Bordo dres nosio je u 263 zvanične utakmice, postigavši šest golova. Za „A“ reprezentaciju Jugoslavije ukupno je odigrao 19 utakmica.
U trenerskoj karijeri najpre je u sezoni 1973/74. bio asistent Svetozaru Vujoviću, a već naredne sezone samostalno je preuzeo ekipu. Tokom osamdesetih godina ponovo je bio deo stručnog štaba Sarajeva, a u sezoni 1984/85. bio je prvi asistent Bošku Antiću, kada je tim sa Koševa osvojio drugu šampionsku titulu.
Sa Mirkom Jozićem činio je stručni štab mlade reprezentacije SFR Jugoslavije – čuvenih „Čileanaca“, koji su 1987. godine osvojili zlatnu medalju na Svetskom prvenstvu u Čileu.
U najtežim ratnim godinama Fazlagić je u klubu sa Koševa obavljao direktorsku funkciju, a bio je i prvi selektor reprezentacije Bosne i Hercegovine, koju je 1993. godine vodio na Mediteranskim igrama u Francuskoj.
Kao uspešan trener dokazao se i u inostranstvu, ali se uvek vraćao svom Sarajevu. Fazlagić je dobitnik prestižnog priznanja koje dodeljuje Grad Sarajevo – Šestoaprilske nagrade. Takođe je dobitnik i specijalnih priznanja za životno delo Olimpijskog komiteta BiH, Sportskog saveza BiH, „Nezavisnih novina“ i BHT-a.
Inače, potiče iz čuvene sportske porodice. Njegova braća bila su takođe uspešni fudbaleri i vrsne fudbalske sudije, a unuci Mak i Dal Varešanović nastavili su porodičnu tradiciju. Dal je stigao i do reprezentacije BiH. Ovo je samo deo impresivne karijere fudbalskog velikana i velikog čoveka – legende koja je ostavila dubok i neizbrisiv trag u našem fudbalu.
Na današnjoj manifestaciji nagradu za fudbalsku hrabrost, karakter i patriotizam dobio je Edin Džeko, dok je priznanje „Životno delo“ pripalo Jasminu Ligati, zaposlenom u humanitarnoj organizaciji Pomozi.ba.
Džeko je, podsetimo, rođen 17. marta 1986. godine u Sarajevu. Trenutno je član italijanske Fiorentine i kapiten reprezentacije BiH, a poznat je i po nadimku „Bosanski dijamant“.
Karijeru je započeo 1996. godine u omladinskom pogonu FK Željezničar, a 2003. potpisao je profesionalni ugovor sa klubom sa Grbavice, gde je igrao do 2005. godine. Fudbalski put potom ga je odveo u češke Teplice i Ústí, nemački Volfzburg, engleski Mančester siti, italijanske Romu i milanski Inter, turski Fenerbahče, te ponovo u Italiju – u Fiorentinu.
Za državni tim BiH debitovao je 2. juna 2007. godine protiv Turske i odmah postigao gol za pamćenje u pobedi od 3:2. Tokom godina postao je najbolji strelac u istoriji reprezentacije, kao i igrač sa najviše nastupa u najdražem dresu. Bio je jedan od ključnih igrača u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2014. godine, koje su reprezentaciji BiH donele istorijski nastup u Brazilu.
Za reprezentaciju BiH odigrao je 154 utakmice i postigao 72 gola. Trenutno je sedmi najbolji strelac evropskih reprezentacija svih vremena, sa realnim izgledima da dodatno popravi taj plasman.
Takođe, u 19 uzastopnih kalendarskih godina postizao je makar jedan pogodak za reprezentaciju (od 2007. do 2025. godine). Trenutno u svetu samo dva igrača imaju duži niz – Kristijano Ronaldo (22 godine; 2004–2025) i Lionel Mesi (20 godina; 2006–2025). Zbog toga se s punim pravom može konstatovati da je Edin Džeko najbolji centarfor ne samo Bosne i Hercegovine, već i Balkana u istoriji.
Poznat je ne samo po sportskim uspesima već i po aktivnostima van terena. U fokusu su mu porodica, kao i javne i humanitarne akcije koje podržavaju sport, obrazovanje i najugroženije kategorije društva. Njegova reputacija uzornog sportiste i ambasadora UNICEF-a doprinela je njegovoj popularnosti i snažnom pozitivnom uticaju među mladima širom regiona.
„Bosanski dijamant“ je, ako ne najznačajniji i najbolji bh. sportista svih vremena, onda svakako jedan od njih. Njegov sportski put obuhvata uspehe u nekoliko vrhunskih liga, kao i brojne lične nagrade i rekorde u reprezentaciji, koji još uvek nisu zaključeni. Bez obzira na to da li posmatramo statistiku, osvojene trofeje ili uticaj na mlade generacije, Džeko je ostavio trajan i dubok trag u fudbalu — ne samo bosanskohercegovačkom već i regionalnom i evropskom.
Sport.org/G.Š./